Wildeboer-Groep

Onder de indruk van het gesprek en de rondleiding start ik de auto en rijd ik het terrein af. Jan Willem Wildeboer heeft mij doen verbazen. Toen ik in Nieuwleusen kwam wonen hoorde ik voor het eerst van Jan Willem Wildeboer omdat zijn vrouw onderwijzeres op de Tweemaster is. “Je weet wel Nelleke de vrouw van Wildeboer Plastics!” werd mij verteld. Jan Willem moet hier om glimlachen. “Ja, veel mensen noemen het bedrijf nog zo!” Ik kijk hem vragend aan. “Zo is het begonnen!” licht Jan Willem toe. “Maar al gauw kwamen er andere producten en diensten bij.” Ik merk dat Jan Willem een dubbel gevoel heeft wanneer men het nog over Wildeboer Plastics heeft. Hij vindt het aan de ene kant mooi. Zo is zijn vader ooit begonnen. Dat die naam nu nog steeds een begrip is maakt hem best trots op zijn vader. Aan de andere kant wordt daardoor het inzicht geremd in wat Wildeboer Groep nu allemaal te bieden heeft. Maar daarover  later meer.

Jan Willem is een rustige man. Maar als hij eenmaal op de praatstoel zit, kan hij enthousiast vertellen. Willem Wildeboer de vader van Jan Willem is de grondlegger van het bedrijf. Als medewerker van BLG (Bedrijfslaboratorium grond- en gewasonderzoek) kwam hij veel in contact met boeren, tuinders en gemeentes. Zo maakte Willem de intrede van folies mee in o.a. de agrarische sector. Gras werd ingekuild en moest afgedekt worden. Nu zie je ook vaak dat hooi gerold en in folie gewikkeld wordt. Willem zag mogelijkheden en naast zijn werk begon hij met de verkoop van folies. In 1967 geeft de Kamer van Koophandel officieel aan. De ontwikkeling ging snel. Nieuwe uitdagingen kwamen op het pad van Willem. Zo vroeg Wavin om hun buizen en leidingsystemen in het assortiment op te nemen. Er dienden zich meer leveranciers aan met het verzoek hun producten in Wildeboers assortiment op te nemen.

Het bedrijf groeide en groeide. Vrouw Joke werd een onmisbare kracht in het bedrijf en al gauw kon Willem het niet meer alleen aan en werd er personeel ingehuurd.  Ook al omdat Willem de zaak en zijn baan bij BLG tot 1980 bleef combineren . In 1976 was het bedrijf zo gegroeid dat de ruimte aan de Burg. Bosch Bruiststraat te klein was geworden en er uitgeweken werd naar een bedrijfspand aan de Evensboerweg 16.  Jan Willem was toen ongeveer twee jaar oud. Het bedrijf bleef groeien en breidde in 1986 uit. De uitbreiding van het assortiment en de verbreding van de doelgroepen  vroegen om meer opslagruimte. Wildeboer was niet alleen meer een begrip in de agrarische sector. Door  de uitbreiding van het assortiment en diensten van o.a. de montage-  installatietak en een zeilmakerij, wisten steeds meer  doelgroepen Wildeboer te vinden. Industrie, bouw-  en installatiebedrijven gingen tot de klantenkring behoren. Geluk had Wildeboer toen het terrein van de buurman overgenomen kon worden en er meer ruimte ontstond voor kantoren en opslag. Ook staat er een showroom op het terrein. Verbazingwekkend is het om te zien hoeveel ruimte er nodig is. Neem alleen al de ruimte die de zeilmakerij inneemt.

“Je noemt de groei van andere doelgroepen. Jullie zijn dus niet meer alleen op de agrarische sector gericht?” Jan Willem neemt een slok van zijn koffie. “Nee hoor. In principe is iedereen bij ons welkom. Zowel  bedrijven als particulieren. Wij hebben zoveel te bieden. Of het nu gaat om gras- of grindplaten om spoorvorming op opritten te voorkomen, folies in diverse maten en soorten, plastic bakken van klein tot groot, sproeisystemen of pompen. Wij kunnen het leveren.” Tijdens de rondleiding merk ik dat het slechts een kleine greep is uit alle producten en diensten die Wildeboer te bieden heeft. Ik sta echt verbaasd te kijken hoeveel buizen, goten, koppelingen en onderdelen op voorraad aanwezig zijn. Wil je een terras of prieel beschermen tegen wind? Dat kan ook. De zeilmakerij kan meer dan alleen ventilatiegordijnen maken voor stallen. Een bezoek aan de website van Wildeboer is aan te raden om een duidelijker beeld te krijgen van het aanbod. https://www.wildeboer-groep.nl/.

Het jaar 2000 was voor de Wildeboers een bijzonder jaar. Willem was 67 jaar en wilde meer afstand gaan nemen van de zaak. Jan Willem is op het bedrijf opgegroeid. Van jongs af aan toonde hij belangstelling en zette hij zich in voor het bedrijf. Toen bleek dat Jan Willem de enige van de drie kinderen was die het bedrijf wel wilde overnemen is zijn leven daar ook op gericht geweest. Zo heeft Jan Willem de Middelbare Detailhandelsschool bezocht en heeft hij buiten het bedrijf werkervaring opgedaan. Wel hielp hij zijn vader regelmatig. “Best wel moeilijk soms naar de andere medewerkers toe. Je wordt toch gezien als het zoontje van de baas.” Later is het toch zover dat Jan Willem bij zijn vader gaat werken. In 2000 draagt Willem het bedrijf over aan zijn zoon. “Hij  ging het kalmer aan doen!” lacht Jan Willem. “Maar het bedrijf  en mijn vader waren één. Elke dag liep hij over het terrein en kon het soms niet laten zich met zaken te bemoeien. Toch was het fijn om hem als vraagbaak in de buurt te hebben. Op het werk hadden we afgesproken om hem pas na negenen te bellen als er een vraag was. Willem kreeg eerst tijd om zijn kopje koffie te drinken en zijn krantje te lezen.” Helaas heeft Willem niet lang van zijn pensioen kunnen genieten. In 2002 werd Willem ziek en is hij een jaar later overleden.

Joke, Jan Willems moeder, wilde niet stoppen met werken. Zij was o.a. verantwoordelijk voor de administratie. De ontwikkelingen binnen de automatisering van de administratie dwongen haar echter om een groot deel van het werk los te laten. Het DOS tijdperk werd afgesloten en vervangen door Windows. Een ontwikkeling die Joke te veel was. Lezers die deze overgang hebben meegemaakt kunnen zich daar vast het een en ander bij voorstellen.

Wanneer je bovenstaande leest lijkt de opkomst en de groei van Wildeboer een succesverhaal. Helaas gaat de ontwikkeling niet alleen over rozen. Jan Willem heeft moeilijke tijden gekend en dieptepunten meegemaakt. Gelukkig is het bedrijf sterk genoeg gebleken om deze tegenslagen op te vangen. Wel werden plannen geparkeerd en moesten reorganisaties doorgevoerd worden. De kracht van het bedrijf ligt hem in de positieve insteek en diversiteit. Jan Willem praat liever niet over de tegenslagen. Wel wil hij kwijt dat de agrarische sector een bedrijfstak is waar al jaren veel klappen vallen. Overschot aan vee, mestprobleem, vogelgriep en nu de eieren. Er is altijd wat en wij merken dat ook meteen in onze omzet. Gedwongen of uit angst voor de toekomst worden investeringen uitgesteld. “De diversiteit van ons bedrijf houdt ons op de been. Wij kunnen daardoor tegenslagen makkelijker opvangen dan wanneer we afhankelijk zouden zijn van slechts één doelgroep.” 

“Ik vertelde je dat ik van je gehoord had omdat je de man van Nelleke bent. Mijn tweede kennismaking met je was bij de voetbal. Een van mijn jongens had gevoetbald met een echte scheidsrechter.” Ik was toen zelf leider en kan mij nog herinneren dat er een wedstrijd bij de jongens werd gefloten door iemand met een officieel KNVB pak aan. De jongens vonden dat geweldig. “Hij fluit ook hoofdklasse.” werd mij verteld om mij even duidelijk te maken hoe bijzonder ze het vonden. Jan Willem Wildeboer had vanaf dat moment voor mij ook een gezicht gekregen. Natuurlijk had ik hem vaker gezien. Jan Willem is een vertrouwd gezicht bij USV maar nu waren naam en gezicht samen gekomen. Jan Willem moet lachen om de reacties van de kinderen in die tijd. Nu zeker 15 à 18 jaar geleden. Natuurlijk herinnert Jan Willem het zich niet meer maar het is een mooi moment om naar zijn eigen voetbalcarrière te informeren. Zijn carrière is bij de e’tjes begonnen. De werktijden van zijn ouders en de ‘Den Hulst’ weerhielden hem om eerder te gaan voetballen.

De weg van de Koperen Hoogte naar Balkbrug heeft hij achteraf wel als een belemmering gezien. Het was en is een rotweg om over te steken. Een reden waarom Jan Willem met zijn gezin ook in het dorp is gaan wonen. De kinderen hebben nu vrienden, voetbal en school op veiliger afstand. “Maar ja de e’tjes…Wessel Huzen was mijn eerste leider kan ik mij nog herinneren.” De voetballoopbaan van Jan Willem is niet spectaculair geweest. Wel heeft hij het tot 20 minuten invallen in een wedstrijd van het eerste geschopt. Toch is het kampioenschap met de A1 het absolute voetbalhoogtepunt geweest. Daarna  is hij zich steeds meer gaan richten op het scheidsrechteren. Na een akkefietje bij een wedstrijd van USV waarbij Jan Willem geconfronteerd werd met tegenstrijdige belangen adviseerde Heine Drenth hem  zich bij de ‘grote’ KNVB aan te melden.  Een nieuwe carrière was geboren. Vol enthousiasme vertelt Jan Willem over zijn scholing tot scheidsrechter met als bekroning drie jaar fluiten op hoofdklasseniveau. “Het is een kick om een wedstrijd tot een goed einde te brengen door teams zo veel mogelijk te laten voetballen. “ Het mooiste waren wedstrijden in Spakenburg, Katwijk etc.. Wedstrijden waar tussen de twee- en drieduizend mensen op af kwamen. De hoofdklasse was toen nog het hoogst haalbare in het  amateurvoetbal. “De mooiste wedstrijd die ik ooit gefloten heb was Katwijk tegen Rijnsburg. Een derby waar altijd veel om te doen is. Te vergelijken met Spakenburg tegen IJsselmeervogels! Ook Genemuiden tegen Staphorst is mij bijgebleven.”

Helaas degradeerde Jan Willem uit de hoofdpoule van de amateurscheidsrechters en werd daarna geplaagd door blessures. Ook werd het reizen hem te veel. “Elke zaterdag om ongeveer tien uur de deur uit en ’s avonds om acht  uur terug. Dat werd te veel!” Jan Willem kon gezin, werken en fluiten niet langer combineren. Ook al omdat Jan Willem binnen USV altijd actief is geweest. In 1992 was hij al betrokken bij de organisatie rond de jeugdinterland Schotland tegen Nederland. Hij heeft in het jeugdbestuur gezeten, in de evenementen commissie en nu al enige tijd in de sponsorcommissie. Voor de sponsorcommissie is Jan Willem afgevaardigde in het hoofdbestuur.



Ondanks dat Willem Wildeboer niet veel met voetbal had was hij al sponsor van USV voordat Jan Willem op zijn eerste kicks de sportvelden van USV betrad. Jan Willem weet niet anders dan dat een reclamebord van Wildeboer het eerste veld siert. Naast USV steunt Wildeboer ook onze buren van SV, de volleybal en andere verenigingen.  Als bedrijf zijn we maatschappelijk betrokken, maar hoe ver kun je gaan? Als voetballer voelde Jan Willem zich vooral thuis in het shirt van de B-junioren. Die speelden met reclame op de borst van …..”Wildeboer”.

“En dan nu het hoofdsponsorschap. Een logische beslissing? Jan Willem schudt zijn hoofd. “Dat ligt gecompliceerder. Van een hoofdsponsor wordt best wat gevraagd en dat moet je wel kunnen verantwoorden. De Praktijkgroep was jaren een gewaardeerde hoofdsponsor geweest en toen die stopten zaten we midden in de bekende crisis. Het was moeilijk om een bedrijf te vinden die in het hoofdsponsorschap wilde stappen. Arjan Bakker van de Plusmarkt  wilde wel een gedeeld hoofdsponsorschap.” Deze insteek was nieuw voor USV maar na diepgaand overleg als een mooie en goede invulling gezien. Deze constructie was ook voor Jan Willem aantrekkelijk om zich in dit avontuur te  storten. “Daar komt nog wel wat voor kijken!” lacht Jan Willem. “Neem bijvoorbeeld wiens naam komt er voorop het shirt en wiens naam komt achterop het shirt te staan. Persoonlijk was ik een voorstander van onze naam aan de voorkant en van de Plusmarkt aan de achterkant. Hetgeen ook is gebeurd. Al gauw kreeg ik van een eerste elftal speler te horen dat ik dom was om voor de voorkant te kiezen.” Jan Willems ogen glinsteren als hij aan dat moment terugdenkt. “Onze tegenstanders lopen toch achter ons aan en dan valt de rugreclame meer op!” had de speler er aan toegevoegd.

“Ik las in de regionale pers en op facebook/internet van jullie medewerking om de autorodeo te redden tijdens het Oranjefeest!” Een brede smile verschijnt er op het gezicht van Jan Willem. “Nou dat is zo’n voorbeeld van maatschappelijke betrokkenheid. De weersvoorspellingen waren slecht en wanneer er niets gedaan zou worden konden we dit jaar de rodeo vergeten. En wat is het Oranjefeest zonder de autorodeo? Toen de Oranjevereniging ons vroeg om te helpen hebben wij ‘ja’ gezegd en folie geleverd om het terrein tegen de regen te beschermen. Het was inderdaad bijzonder om te ervaren  wat voor een impact dat heeft gehad. Veel over geschreven maar het leukste vond ik toen ik de hond uitliet en een paar jochies mij aankeken en vroegen: ‘U bent toch die meneer die de autorodeo heeft gered?’ Die verheugde gezichten van die kinderen op zo’n moment…” Jan Willem zwijgt. Ik begrijp wat hij bedoelt te zeggen. Een bedrijf runnen is een zakelijke aangelegenheid maar er is meer. Je moet elkaar ook wat gunnen. Je klanten, je collega cq concurrent, je personeel maar ook de gemeenschap waar in je leeft. Deze intentie is bij Jan Willem zichtbaar aanwezig. Mooi om te zien!  

Werner van der Veen

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!