Luciën de Groot: Ravelin Holding BV

Ravelin Holding BV : het orgaan boven Selcom BV, Selecsys BV, Selcare BV en DG Systems.

Ik vind het elke keer weer best moeilijk om een keus te maken welke sponsor nu in de spotlights gezet mag worden. Eigenlijk zou je ze allemaal tegelijk een podium gunnen. Gelukkig kan dat niet omdat we dan de plank geheel mis slaan. Er zou dan amper sprake zijn van een spotlight. De keuze van deze aflevering was echter niet moeilijk. Het grootste probleem was eigenlijk dat het zo voor de hand lag dat er overheen gekeken werd. Bijna dagelijks rij ik over de Burgemeester Backxlaan en aanschouwde ik de activiteiten op het terrein bij nummer 265. Bij de meeste Nieuwleusenaren bekend als het Groene Kruisgebouw. Het gebouw waar je als kind naartoe gesleept werd om je inentingen te ontvangen en diverse controles te moeten ondergaan. Tegenwoordig is Ravelin Holding BV daar gehuisvest. Het pand bleek te weinig ruimte te hebben door continue groei. Al een klein jaar heerste er in en om het gebouw veel bedrijvigheid. Aannemers reden af en aan en successievelijk zag je het gebouw veranderen en groeien. Persoonlijk vind ik het mooi dat het oorspronkelijke aangezicht met het kruis nog steeds blikvanger is. 

Inmiddels is de verbouwing voltooid en heeft er een feestelijke opening plaatsgevonden. Alle reden dus om Luciën te vragen voor deze rubriek. Ik ken Luciën zo’n twintig jaar. Samen menig zaterdagochtend kleumende handjes staan warm te maken aan de rand van het voetbalveld en met andere ouders in diverse voetbalkantines koffie gedronken . Beiden hadden wij voetballende kinderen. Luciëns zoon Vincent en zijn jongste dochter Yentl voetbalden en dochter Kimberley richtte zich in die tijd op kunstschaatsen. Luciën voetbalde zelf ook en was dus elke zaterdag als begeleider van zijn voetballend kroost te vinden langs de lijn en Diny, Luciëns vrouw, reisde door het land met Kimberley. Inmiddels is Luciën gestopt met voetballen evenals Vincent en Yentl. Vincent had meer interesse in skaten. Deze hobby beoefende Vincent vaak in Zwolle. Yentl moest haar carrière noodgedwongen beëindigen in verband met een blessure.

Wij hebben om 17.00 uur afgesproken. “Laten we maar in de kantine gaan zitten. Dat zit gezelliger.” Terwijl Luciën koffie voor mij regelt zit ik vol verbazing om mij heen te kijken. Kantine? Menig bar kan jaloers zijn op de uitstraling van deze ruimte. “Wat mooi!” complimenteer ik Luciën. “”Jaren 60 stijl”, begint Luciën enthousiast te vertellen. “Het begon met een 1954 jukebox (mijn jaartal) en werd het Sixties American Diner thema van de toen nog kantine, trainings- en presentatieruimte. Dus in een plezierige setting in plaats van een standaard vergaderruimte. En wanneer je met je personeel de week gezamenlijk afsluit of om een of andere reden een happening hebt, mag het ook best gezellig zijn.” Via veilingen op internet schaft Luciën reclameborden, kentekenplaten, lichtreclames en jukeboxen aan en geeft het aangeschafte materiaal een plek in de kantine. 

Wat Luciën ook onder gezelligheid verstaat blijkt algauw. Er wordt een pilsje neergezet en Luciën neemt zelf een glas wijn. “Het werk zit er voor vandaag op, dus kunnen we er een nemen.” Deze houding typeert ons gesprek. Luciën kan boeiend vertellen over zijn werk, de voetbal en veel meer en dat alles in een ontspannen sfeer. Wat de besproken onderwerpen betreft kan deze uitgave van Sponsor in de Spotlights een heel uitgebreide worden. “Maar niet elk onderwerp is geschikt voor publicatie hoor!” heeft Luciën mij lachend laten weten.

Luciën is in Vlijmen geboren. Nadat hij de meao had afgerond is hij gaan werken bij Haagtechno, importeur van Technics, Panasonic en National. Het werken werd gecombineerd met het volgen van cursussen. Zo werd het diploma voor NIMA A en B gehaald. Na tien jaar werd Luciën gevraagd om voor moederbedrijf Hagemeijer als general manager in Maleisië te gaan werken. “Een heel avontuur, ik wist niet eens waar dat land lag… en natuurlijk heb ik dat eerst met Diny overlegd. Ook wel handig natuurlijk, ha ha ha. We moesten nu eenmaal voor lange tijd overzee en we komen beiden niet uit gezinnen die dat gewend waren. Mooie tijd geweest en een hoop wijzer geworden.” Na drie jaar Maleisië volgde twee jaar Indonesië. “Prachtig land om te wonen maar zakelijk gezien niet mijn land. Na twee jaar wilde ik naar Hongkong of Thailand. Daar was het te doen als je in de elektronica zat. Maar Hagemeijer wilde dat ik in Indonesië zou blijven. Dat betekende einde verhaal voor mij.” Via opgedane contacten werd Luciën in de gelegenheid gesteld om bij Rohill Hoogeveen te gaan werken. Rohill is een telecommunicatiebedrijf en was een van Luciëns dealers in de Haagtechno tijd. Luciën werd directeur van de dealerorganisatie die gepland stond voor Amersfoort maar uiteindelijk in Capelle a/d IJssel belandde.

In 1996 begonnen voorzichtig de eerste werkzaamheden als zelfstandig ondernemer. Luciën kreeg de rechten voor een Duitse onderneming in Nederland. In 1996 startte Luciën Selectric Nederland op; onderdeel van Selectric Duitsland. Nadat die samenwerking, in gezamenlijk overleg, in 2003 beëindigd werd is de naam Selecsys geworden en uiteraard nog steeds actief als distributeur in radiocommunicatie en draadloze breedbandapparatuur. Het bedrijf groeide snel mede doordat Luciën de dealerrechten had voor Motorola, Kenwood en kreeg voor Vertex en Hytera. De groei bleek ook een gevaar in te houden. Alle merken wilden omzet zien. Dus de inzet voor elk merk moest ook gelijk zijn.

Om dit probleem te tackelen was Luciën genoodzaakt het bedrijf te splitsen. Selecsys behandelt de belangen van Motorola en Vertex terwijl Selcom de belangen van Kenwood en Hytera behandelt. Beide bedrijven hebben geen onderlinge bindingen en zijn gewoon elkaars concurrent. Om de schijn te voorkomen dat men achter de schermen toch samenwerkt is Selcom in Zwolle gevestigd. Natuurlijk heeft Luciën veelvuldig contact met beide bedrijven maar hij bemoeit zich niet met de werkuitvoering. “Ik heb overal vakbekwame mensen zitten. Ik wil en hoef dus niet te weten wat er speelt. Zo voorkom ik dat gevoelige informatie op de verkeerde plek terecht kan komen. Daarom is ook Selcare ontstaan die de, onafhankelijke, technische club is binnen de holding en dus werkzaam voor de andere BV’s. Wanneer je iets aanschaft van Kenwood bijvoorbeeld, verwacht je niet dat een monteur met kleding aan van Motorola apparatuur komt installeren. Simpel toch?” Luciën zijn bedrijven richten zich hoofdzakelijk op de vakhandel in de Benelux en Scandinavië.

Enthousiast kan Luciën worden als hij het heeft over de ontwikkelingen in de wereld. Mede dankzij de elektronica en de snelle ontwikkeling daarin is de wereld klein geworden. ”Ik vind het echt fantastisch hoe je nu contacten kunt leggen die vroeger onmogelijk waren. Laatst zei iemand tegen mij ‘oh ik zie het al! Jij behoort ook tot de ‘head down’ generatie!” Luciën lacht hartelijk en neemt de houding aan van iemand die op zijn mobiel kijkt. Het kwartje valt. “Soms best irritant al die mensen die alleen maar oog voor hun mobiel hebben!” reageer ik als fervent tegenstander van de mobiel cultus. “Ik begrijp wat je bedoelt. Je moet er ook niet in doorslaan.” reageert Luciën. “Maar vergeet niet de mogelijkheden die nu geboden worden en die er vroeger niet waren. De wereld is klein geworden. Wat voor een mooie contacten kun je nu maken. Zowel zakelijk als privé. Er is echt zoveel meer mogelijk geworden.” En daarin heeft hij wel gelijk. “Wij mensen moeten natuurlijk wel uitkijken dat we de juiste beslissingen blijven nemen en dat wij de baas blijven over de techniek,” voegt Luciën eraan toe.

Het is maar een kleine sprong om van de snelle ontwikkeling in de techniek een brug te slaan naar de toekomst. Iets wat ondernemers blijkbaar behoorlijk bezighoudt. Zie ook mijn gesprek met Arjan Bakker waarin verwachte ontwikkelingen binnen supermarkten ter sprake kwamen. “Wij staan voor grote veranderingen in de wereld. De robotisering gaat zijn intrede doen en dat heeft gigantische consequenties voor de samenleving.” Volgens Luciën gaat er heel veel werk, dat nu nog door mensen wordt uitgevoerd, verdwijnen. “Wordt door robotten overgenomen! We zien nu al de effecten van de automatisering in bijvoorbeeld de administraties. De effecten van robotisering in de industrie zal nog groter zijn en daar moeten we vooral niet paniekerig over doen maar er juist in mee gaan. Bijvoorbeeld,  bedien de robot!”

Volgens Luciën is het belangrijk dat kinderen begeleid worden zodat ze een goede keuze maken voor hun vervolgopleiding. “Er zijn nu zoveel studenten en scholieren die de school verlaten terwijl eigenlijk al bekend is dat naar hun specialisme op korte termijn geen vraag meer is.” Dit raakt Luciën. “Reden waarom ik mij inzet voor de Techniekweek in Nieuwleusen. Kinderen bekend maken met wat er met techniek zoals elektronica allemaal mogelijk is. Gewoon laten zien hoe stroom werkt. Hoe apparaten werken. Ze ermee laten spelen. Laten zien wat het verschil is tussen een Tesla, een auto op waterstof  en een Amerikaanse Oldtimer. Enthousiast maken zodat techniek een serieuze optie wordt wanneer ze een schoolkeuze moeten maken.” Zoals het er nu naar uitziet is het nog altijd de mens die aan het begin van automatiserings- en robotiseringssystemen en processen staan. Om kinderen enthousiast te maken wordt er zoals eerder vermeld een techniekweek georganiseerd. Ondanks dat Luciën er veel aan doet om kinderen enthousiast te krijgen voor die opleidingsrichtingen is hij niet de enige die daar energie in steekt. De Techniekweek wordt samen met het IKN georganiseerd. De Industrie Kombinatie Nieuwleusen is de belangenvereniging vóór en dóór de industrie gevestigd in Nieuwleusen. De dagen worden bij USV door de Ravelin bedrijven,  in en om de kantine georganiseerd. 

Kinderen van de basisscholen uit Nieuwleusen worden daar een dag beziggehouden met allerhande technische zaken. Bij de activiteiten worden de leerlingen geholpen. Vrijwilligers van Veron (Vereniging voor Experimenteel Radio Onderzoek Nederland) en VRZA (Vereniging van Radiozendamateurs) zijn de enthousiaste begeleiders van de leerlingen tijdens deze dagen. Daarnaast zijn een tiental IKN bedrijven, elk jaar weer, actief middels een open dag waar de basisschooljeugd de betreffende bedrijven leert kennen en een technische opdracht uitvoert. “Eigenlijk zou er veel meer aandacht voor techniek moeten zijn op scholen. Als je bij het middelbaar onderwijs begint is het eigenlijk te laat omdat leerlingen al keuzes hebben gemaakt.” 

Het liefst ziet Luciën dat in elke Nederlandse gemeente op basisscholen techniekweken worden gegeven. “Ik zou het helemaal mooi vinden als gedurende het gehele schooljaar aan techniek gewerkt wordt. Denk aan gastlessen door bedrijven, denk aan korte technische opdrachten die gezamenlijk met het bedrijfsleven gedaan worden. Want vergeet niet dat het bedrijfsleven garen kan spinnen bij voldoende technische jeugd. Onze opleidingen hebben daar al jaren niet voldoende in voorzien! Het bedrijfsleven moet dat aanjagen en uiteraard ondersteund worden door de overheid.” Maar voorlopig is Luciën al lang blij met de mogelijkheden in Nieuwleusen. 

De stap van de techniekweek naar sponsoring is gauw gemaakt. De beleving van Luciën rond de techniekweek verraadt dat Luciën zich betrokken voelt bij de maatschappij. Op mijn vraag waarom hij sponsort komt dan ook geen verrassend antwoord. “Misschien komt dat doordat we wat ouder worden Werner, maar het is nu eenmaal zo dat het leven niet alleen om mij of mijn bedrijf draait. Wij hebben ook maatschappelijke verantwoordelijkheid. De maatschappij wat teruggeven voor wat het bijvoorbeeld mij en mijn bedrijf heeft gegeven. Dat kan op verschillende manieren.” Luciën kijkt mij aan en glimlacht. “Ik zat laatst met een zakenrelatie aan een bar in Delft. Een jongeman... ik schat midden twintig… zat naast ons. Wij kwamen met hem in gesprek. Ik vroeg hem wat hij deed. Bleek meneer diverse studies te hebben afgerond maar wist niet wat hij wilde gaan doen. ‘Ik denk dus dat ik weer een andere studie oppak‘, zei hij.” Luciën kijkt mij aan. “Snap jij dat? Ik heb hem gevraagd of het niet tijd wordt om zijn kennis met de maatschappij te gaan delen. Ordinair gezegd: terugbetalen!”

Luciën haalt zijn schouders op. “Zo zit ik niet in elkaar…. Zo heb wat ik bordjes bij USV staan, doe wat voor de Oranjevereniging en zo zijn er nog wel wat projecten. Ik neig er wel naar om gerichter te sponsoren. Ik heb heel veel waardering voor vrijwilligers. Ze krijgen een avond aangeboden een applaus bij de nieuwjaarsreceptie en dat is het dan.” Luciën kijkt mij aan. Ik herken wat hij zegt. “Klopt maar als ik naar mijzelf kijk vind ik die waardering ook genoeg.” Nu is het Luciën die bevestigend knikt. “Dat vind ik ook,  maar ik zoek steeds meer naar mogelijkheden om die permanente vrijwilliger te helpen. Niet simpelweg een financiële donatie te doen maar door te investeren in zijn of haar werkomstandigheden als vrijwilliger. Neem bijvoorbeeld de buitenploeg bij USV. Die staan in weer en wind te werken. Niet zo nu en dan maar het hele jaar door. Ik vind het mooi om wat aan hun omstandigheden te doen. Seizoengebonden werkkleding of zoiets en zo zijn er meer dingen te bedenken.” 

De sponsorbijeenkomsten vindt Luciën een succes. Zowel het samenzijn rond een wedstrijd als een sponsoravond kan hij zeer waarderen. “Contacten leggen en interessante mensen ontmoeten en natuurlijk voor de gezelligheid. Altijd leuk! Soms vind ik wel dat de opkomst van sponsoren wat hoger mag zijn. Het credo is nu eenmaal: hoe meer zielen hoe meer vreugd. En wat kan vreugde ook zakelijk wel niet tot stand brengen?” 

Tot slot vraag ik Luciën wat hem nu nog bindt aan sport. Luciën kijkt graag naar sport. Vele sporten kunnen hem wel boeien. Het zelf uitoefenen van sport is echter voorbij.

Diny komt de kantine binnen. Diny houdt zich ook bezig met het bedrijf. Niet zozeer inhoudelijk maar meer met de werkzaamheden eromheen. Zorgen dat de ruimtes er netjes uitzien, pand in orde en natuurlijk een hapje voor bij de weekafsluiting en zo zijn er nog meer werkzaamheden te benoemen; kortweg, de facilitaire zaken. Vroeger was Diny meer gericht op het gezin maar nu de kinderen volwassen zijn houdt ze zich meer met de zaak bezig. Het is inmiddels 19.30 uur. De tijd heeft stil gestaan maar de klok geeft anders aan. Tijd om naar huis te gaan en kijken of er nog wat eten is overgebleven. Wij nemen hartelijk afscheid van elkaar. Het was een boeiend gesprek. Ik ben alleen benieuwd hoe ik dat moet gaan verwoorden. Ha ha ha, maar of dat is gelukt hebben jullie inmiddels al gelezen.

Interview: Werner van der Veen

 

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!