Drie generaties Krul.

USV Helden
Fantastisch dat zoveel mensen zich vrijwillig inzetten voor ons USV. Vrijwilligers zijn het fundament van onze vereniging. Zo worden kaderfuncties van de vereniging uitgevoerd door vrijwilligers. Maar ook zetten vrijwilligers zich in voor werkzaamheden zoals de kantinediensten, het onderhouden van ons sportpark, de begeleiding bij en de organisatie van wedstrijden en toernooien etc. Daarnaast zijn er vrijwilligers die minder opvallende functies verrichten maar heel belangrijk zijn voor onze club. De organisatie rond de grote clubactie bijvoorbeeld of de organisatie van de voorjaarsbloemenactie. USV kan niet zonder vrijwilligers. Echt fantastisch is het dan ook om te zien dat er zoveel mensen met een blauw/wit hart zich inzetten voor onze club. Dat deze inzet gewaardeerd wordt mag blijken uit de jaarlijkse feestavond voor de groep vrijwilligers. Maar wie zijn die vrijwilligers dan? In de rubriek ‘USV Helden’ willen we vrijwilligers graag een gezicht gaan geven. Helaas kunnen we niet al die honderden USV Helden tegelijk in het zonnetje zetten. Daarom is er gekozen om met groepjes vrijwilligers in gesprek te gaan zodat er een ruimer beeld gaat ontstaan wie die vrijwilligers zijn en wat ze doen. Dat kan een bestuur zijn, trainers, leiders, een USV familie etc.
Deze maand hebben we gekozen voor:

Drie generaties Krul.

USV bestaat dit jaar 88 jaar. Wat is mooier dan deze rubriek te starten met een achtenentachtiger. Iemand die zijn/haar eerste levensjaar (deels) deelt met het eerste levensjaar van USV. Diverse kandidaten passeerden de revue. Maar niemand voldeed aan de eis om het jaar 1930 als eerste levensjaar te hebben geleefd. Totdat Dick ten Klooster nog een kandidaat te binnen schoot. “De vrouw van Klaas Krul, de moeder van Koop kan ook weleens zo oud zijn!” Koop gevraagd om even in de bestuurskamer langs te komen. En ja hoor: Bingo! Nu hoefden we alleen maar Koop en familie enthousiast te maken. Dat bleek geen probleem. Een afspraak was zo gemaakt.
fam krul1
Drie generaties anno maart 2018.

“Eigenlijk vier generaties!” reageert Klaas direct nadat ik mijn inleidend woordje heb gehouden. “Koop mijn zoon is getrouwd met Hetty..” Klaas knikt richting Koop. “Zijn zus, onze dochter heet Eefje en Eefje is getrouwd met Ab Scheper. Zoon Rick heeft ook bij USV gevoetbald. Hun dochter Sandra is getrouwd met Arnald van der Kolk en Thijm is hun zoon. Sandra is ook leider van Thijm geweest en verricht nu ook hand en spandiensten voor USV. Arnald is sponsor(Authentiek Bouw) van USV” Nu knikt Klaas richting Thijm. “Thijm is onze achterkleinzoon!” Klaas zijn ogen schitteren. Later vertrouwde Klaas mij toe trots te zijn de status van groot- en overgrootouderschap samen met zijn Hillie te mogen meemaken. “Ik ervaar het als een heel bijzonder voorrecht om samen met Hillie dit te mogen beleven. Samen genieten wij van onze kinderen, kleinkinderen en achterkleinkind.” voegt Klaas er aan toe. ” Dat Klaas en Hillie de nestors zijn is mij nu wel duidelijk. “Maar hoe is het begonnen?” Deze vraag is het begin van een boeiende reis door het verleden. Het is allemaal begonnen voor Klaas achter de openbare school. Die school bestaat al lang niet meer maar Klaas herinnert het zich als de dag van gisteren. Op zondag ging hij daar voetballen met vrienden. “Stiekem natuurlijk. Ik mocht dat niet van mijn ouders.” Klaas wilde graag lid worden van de voetbalvereniging maar dat was in die tijd voor Klaas zijn ouders onbetaalbaar.De binding met de groep voetballers werd steeds groter. Ondanks dat Klaas geen lid was van USV raakte hij steeds meer betrokken bij de vereniging. Klaas ging vaak op de zondagmiddag naar de Paltheweg om wedstrijden van USV te bekijken. Koop kan zich dat ook nog herinneren. USV’er werd Klaas pas echt op 1 augustus 1977. Vanaf die datum staat Klaas officieel te boek als lid van de blauw/witten.

Uiteraard was Klaas vaak aanwezig bij de wedstrijden van Koop. In de tijd dat Koop de stap naar de senioren maakte, werd Klaas gevraagd om leider van de A-jeugd te worden. Daarna is Klaas ook een aantal jaren leider geweest van het 1ste elftal en van het 4de elftal (team van oud 1ste elftal spelers). Klaas praat nog vol passie over de tijd dat hij leider was. “Duidelijk zijn en consequent zijn is belangrijk.” Vooral het sociale aspect boeit Klaas. “Wanneer ik soms van mensen hoor wat ik voor ze betekend heb….” Klaas is even stil. “Je hebt het zelf helemaal niet door. Ik deed dingen omdat ik vond dat het zo hoorde maar als je dan later hoort dat sommige mensen daar steun van hebben gehad…dat maakt dan wel dankbaar om dat gedaan te mogen hebben.” Het is duidelijk dat Koop de geschiedenis en de avonturen van zijn vader niet voor het eerst aanhoort. “Vertel Werner eens wat anekdotes, mooie dingen die je hebt meegemaakt.” spoort hij zijn vader aan. Klaas gaat er nog eens goed voor zitten. Diverse verhalen komen voorbij. Sommige verhalen zijn niet geschikt voor publicatie. Dus helaas lezers deze verhalen gaan aan jullie neus voorbij. Vraag Klaas er maar naar wanneer je hem tegenkomt. Een paar belevenissen kan ik wel met jullie delen. Tijdens de warming up kwam een meisje het veld op en sprak haar vriendje aan. Na de uitspraak was die jongen het ex vriendje. Ze had de verkering uitgemaakt. De wereld van deze jongeman stortte in. Hevig geëmotioneerd zag hij het niet meer zitten. Hij wilde niet meer voetballen. Klaas kon hem niet missen en had het ook te doen met die jongen. Klaas zette de jongen altijd in de verdediging maar wist dat hij liever in de aanval stond. “En als ik je deze wedstrijd eens aanvallend opstel?” stelde Klaas de gebroken puber voor. Een lach brak door op het betraande gezicht van die jongen. Hij voetbalde lekker en kon daardoor zijn liefdesverdriet aan de kant schuiven.

Klaas kan zich ook nog het eerste buitenlandse toernooi met de A-jeugd in Dortmund herinneren. Met twee busjes op pad. Een busje van Ruinemans en een busje van de Union. “Dankzij sponsors slechts vijftien gulden per persoon voor drie dagen.” Weet Klaas zich nog te herinneren. De naam van de clubs zijn in vergetelheid geraakt maar dat het mooie tijden waren staat buiten kijf. Ook weet Klaas zich nog te herinneren dat een team bier in de kleedkamer wilde hebben. Klaas vond dat niet kunnen. Na enige discussie stelde Klaas voor om het dit weekend niet te doen maar daarna mocht het wel. Het enige verschil was dat Klaas dan geen leider meer was en dus niet in de kleedkamer hoefde te komen. Het team vond het bier minder belangrijk dan de aanwezigheid van Klaas en banden het bier uit de kleedkamer. “Waarom koos het team niet voor bier?” Klaas glimlacht. “Het was de tijd dat er steeds meer mogelijk werd op het gebied van sponsoring. Outfit van de club, tassen etc, Je kent dat wel. Ik kon dat ook voor hun regelen. Vonden ze toch belangrijker dan dat pilsje. Die dronken ze later wel.” De herinnering aan een pilsje drinken na de wedstrijd haalt weer andere herinneringen op. “Van voetballen achter de openbare school zijn we verhuisd naar het gebied waar nu de Hulskampen staat. Later zijn we weer verhuisd naar de Paltheweg. Daar hadden we een keet. Niet zo’n mooie kantine als nu. Na de wedstrijd gingen we dan ook naar “de Unie” toe, een café restaurant op de hoek van de Backxlaan en de Den Hulst. Waar later een Chinees heeft gezeten. Daar is menig pilsje achterover geslagen.”
Naast dat we tegenwoordig de beschikking hebben over een mooie kantine zijn er meer veranderingen op te noemen. Shirtjes, ballen en voetbalschoenen bijvoorbeeld. Klaas weet zich de kicksen nog te herinneren waarbij de noppen met spijkertjes vast getimmerd waren op de zool van een voetbalschoen. Schoenen met verharde neuzen waardoor menig blessure is ontstaan mede doordat de spijkertjes niet helemaal meer in de noppen verzonken waren. Koop herinnert zich alleen de kunststof noppen en vervangbare noppen onder de schoenen. Thijm voetbalt ook op schoenen met kunststof noppen. De voetbalschoenen met vervangbare noppen bestaan nog wel. De noppen zijn van aluminium. “De schoenen zijn tegenwoordig zo licht! Het lijkt wel kunststof in plaats van leer.” Deze ontwikkeling van het materiaal heeft grote invloed op het voetbal gehad. Neem de schoenen en de bal bij slecht weer. De schoenen en bal van vroeger absorbeerden water en werden steeds zwaarder. Vooral met de bal was dat een probleem. Thijm kan zich daar nog maar weinig bij voorstellen. Hij weet niet anders dan het materiaal wat heden ten dage gebruikt wordt. Hoe betrekkelijk tijd dan ineens is. Wat voor de ene generatie als de dag van gisteren lijkt, is voor de andere generatie een eeuw geleden.

“Waar voetbal jij Thijm?” Thijm is actief in de C2, tegenwoordig JO -15 2 genoemd. Een naamsverandering die Thijm wel heeft meegemaakt. Thijm vindt voetbal leuk. Hij heeft geen ambities. Eigenlijk moet ik zeggen heeft geen ambities meer. Vroeger droomde hij ervan om bij een grote club als Barcelona te voetballen. Maar dat zit er niet in. Thuis kon ik navraag doen bij een trainer/leider die Thijm in het verleden heeft gehad. “Ken jij Thijm van der Kolk?” vroeg ik Steven mijn zoon. Steven glimlacht en knikt bevestigend. “Zeker een leuk spelertje. Zowel op als om het veld!” beantwoordt hij mijn nog niet gestelde vraag al. Thijm is in 2011 op voetbal gegaan. Hij was toen 7 jaar jong. Voetballen doet Thijm met veel plezier. Hij gaat graag naar de trainingen en wedstrijden toe. “Plezier hebben met de jongens.” Belangrijk natuurlijk maar Thijm vindt ook belangrijk dat je met inzet en overgave traint en speelt. “Dan is voetbal pas echt leuk!” Thijm gaat in Zwolle naar school. Door de week is hij te vinden in de Talentenstad. Het is Thijm zijn eerste jaar op deze school en hij zit in klas 1 B. Naast voetballen is Thijm gek op auto’s. Het is dan ook niet vreemd dat hij later iets met auto’s wil doen. “Monteur?” vraag ik. Thijm schudt van ‘nee’. “Verkoper lijkt mij wel wat!” Omdat Thijm nog meer te doen heeft vanmiddag (feestje!) gaan we nu eerst even een paar foto’s maken zodat Thijm zich in het feestgedruis kan storten. Thijm komt regelmatig bij zijn overgrootouders en kent de meeste verhalen wel. Na hartelijk afscheid te hebben genomen van zijn overgrootouders brengt Koop Thijm weg.
Thijm vd Kolk
Team foto met rechts Thijm van der Kolk en links boven aan Sandra en Arnald van der Kolk

Tijdens de afwezigheid van Koop vraag ik Klaas wat hij naast het voetbal voor de kost heeft gedaan. Klaas heeft 40 jaar bij het Kadaster gewerkt.Hij is daar echter niet begonnen. Op 16 jarige leeftijd is Klaas als boerenknecht begonnen. Een jaarsalaris van, schrik niet, 270 gulden was de beloning voor de inspanningen van Klaas. “Ik kom uit een groot gezin. Ondanks dat wij thuis altijd goed te eten kregen was er best armoede!” Klaas is ook nog werkzaam geweest bij de Heidemij. Klaas eerste gedachte die aan die tijd te binnen schiet is ‘zwaar werk’! In die tijd werd er nog met de hand ingezaaid en liep je met een zware korf op je rug. “Op een gegeven moment werd mij gevraagd of ik ook stukken grond waterpas kon maken.” Klaas had nooit dit soort werk gedaan maar het idee dat het een mogelijkheid was om van het zwaardere werk verlost te worden deed hem besluiten ‘ja’ te zeggen. Met behulp van zijn vader maakte Klaas zich de vaardigheid eigen. “Mijn vader heeft later nog namens de Heidemij meegewerkt aan de aanleg van het voetbalveld aan de Paltheweg!” schiet Klaas nog te binnen. Het onder de knie hebben van de vaardigheid om met de waterpas te kunnen werken heeft grote gevolgen voor Klaas gehad. Het Kadaster vroeg hem om voor hun te gaan werken. Deze werkgever beviel Klaas best. Destijds was de procedure om personeel te werven anders dan tegenwoordig. Naar een paar jaar werkzaam te zijn geweest, kwam de ‘chef’ bij Klaas met de vraag: “Ken jij nog iemand die ons team kan komen versterken?” Een paar jaar verder waren drie broers van Klaas werkzaam bij het Kadaster. Klaas had op zijn 58ste de veertig dienstjaren bereikt. In die tijd betekende dat einde dienst en tijd om te gaan genieten van het pensioen. Na Klaas zijn pensioen ging hij vaak met broer Hendrik Jan trouwstelletjes met een koets naar het stadhuis en de kerk rijden. Klaas was de palfrenier (hulpkoetsier). Hij hielp bruidsparen met in- en uitstappen. Hendrik Jan was de koetsier.
Veertig jaar werken bij het Kadaster heeft enkele bijzondere herinneringen bij Klaas achtergelaten. “Wij hebben enkele bijzondere archeologische ontdekkingen gedaan.” De vondst van een boerderij uit de tijd van de Franken heeft het meeste indruk gemaakt. (De Franken, een Germaans volk leefde ten noorden van de grote rivieren ten tijde dat de Romeinen optrokken naar het noorden. Omdat de tegenstand van de Germanen te zwaar was voor de Romeinen zijn deze nooit boven de grote rivieren geweest. Karel de Grote is de meest bekende leider van de Franken.). Klaas zelf heeft eens een oude zilveren speld gevonden. Een speld waar kleding mee werd vast gezet. Een voorloper van de knoop en het knoopsgat. Deze speld ligt nu in een museum.

Nu wordt het toch tijd om mijn aandacht meer op Hillie te richten. Tot nu toe heeft ze in alle rust de verhalen aangehoord. Zo nu en dan wat toegevoegd maar vooral geluisterd. Toch is de leeftijd van Hillie de aanleiding waarom ik hier ben. Hillie haar meisjesnaam is Bouwman. Hillie is de helft van een tweeling. Helaas leeft haar zus Aaltje niet meer. Als vrouw van Klaas is ze het voetbalgebeuren in gezogen. “Van huis uit had ik niks met voetbal. Het leefde totaal niet bij ons.” Hillie’s ouders hadden een boerderij. Hillie kreeg door ziekte en het overlijden van haar moeder al vroeg veel huishoudelijke verantwoordelijkheid. Een situatie die bepalend was voor haar jeugd. Een tijd van veel zorg hebben voor anderen. Haar vader was veehandelaar en was weinig thuis. Hij bezocht veemarkten o.a. in Zwolle, Leeuwarden, Hoogeveen en Utrecht. Een druk bestaan! Vaak had haar vader wel zeventig koeien op stal die allemaal verzorgd moesten worden. Hillie heeft in het verleden veel hand en spandiensten verleend aan USV. Ze genoot van de saamhorigheid binnen de vereniging. De wat oudere generatie voetballers weet zich vast nog wel de snert van Hillie en Klaas te herinneren. Na het jaar 2009 zijn ze gestopt met het maken van grote pannen snert voor het eerste elftal of voor evenementen. Klaas is trots op zijn Hillie. Wanneer Hillie in de keuken is om koffie te zetten vertrouwt hij mij toe dat Hillie nog zo fysiek sterk is. “Ze klimt nog op het keukentrapje om zelf de ramen te lappen!” Klaas moet voorzichtig zijn in verband met zijn gezondheid. Hij heeft een scheurtje in de aorta en mag zich niet teveel inspannen en opwinden. Reden waarom hij niet meer naar USV komt kijken. “Ongemerkt leef ik te veel mee met een wedstrijd.” Ook zijn vakanties naar het buitenland een gepasseerd station. Jaren geleden zijn ze tijdens een vakantie in Zuid Limburg door iemand attent gemaakt op een bijzonder mooi en gastvrij hotel in Oldenzaal. Een weekje Oldenzaal is nog goed te doen voor Hillie en Klaas. Graag willen ze daar nog wel menig jaartje samen gebruik van maken.
krul snert
Klaas en Hillie koken voor het laatst snert voor USV.

Koop is er ook weer bij komen zitten. Koop is al sinds 1965 lid van USV. Met zo’n vader is het logisch dat Koop opgegroeid is met een blauw/wit hart. Toen Koop begon met voetballen voetbalde USV in het gebied waar nu de Hulstkampen staat. Koop heeft altijd in de eerste teams van de jeugd bij USV gespeeld. “Deze prestatie lijkt groter dan dat die is!” lacht Koop. “Van mijn generatie konden we steeds maar een team samenstellen!” Neemt niet weg dat Koop een voetballer in hart en nieren was. Met de B- junioren wist Koop een keer het kampioenschap te behalen. In zijn jeugd jaren was het na schooltijd altijd voetballen bij Albert Mijnheer. Samen met medescholieren zoals Hans Wink en Berend Katoele. “Na het warme eten werd er weer gevoetbald bij Mientie Kreule.” Koop is van zijn 8ste jaar tot zijn 37ste jaar actief voetballer geweest. Koop kwam bij toeval bij de selectie van het 1ste terecht. Koop speelde nog in de A-jeugd maar zijn maatje en medespeler in de A-jeugd, Erik Wonink, was destijds ‘het’ talent. Erik werd verzocht om bij de selectie te gaan trainen. Koop bracht Erik (1.95 groot) op de brommer naar de training. Op een trainingsavond was de opkomst niet zo groot. De trainer vroeg Koop of hij niet wilde mee trainen. Vanaf dat moment trainde Koop wekelijks mee met de selectie. Mooie herinneringen heeft Koop aan de eerste jaren bij de selectie. Na wedstrijden aan de Paltheweg naar hotel restaurant ‘de Unie’ om bij Gait en Mienie gezellig na te ‘babbelen’.

Ook heeft Koop nog mooie herinneringen aan een Pinkstertoernooi met het 1ste elftal in Duitsland in het dorpje Mainz Drais. “Dat ik mee mocht was al bijzonder. Ik was volgens mij 17 jaar. Dus nog een broekie. De selectie en het voltallige bestuur werden ondergebracht bij gastgezinnen.” Koop weet zich het openingsceremonieel nog goed te herinneren. “Een rondgang met alle elftallen door het dorp. Het was die dag erg warm en onderweg stonden er tafels met drinkbekers. De eersten van ons die begonnen te drinken, ontdekten dat het geen water was maar wijn. Dus op naar de volgende tafel om nog een beker te scoren. Het bestuur was inmiddels ook op de hoogte en bij de eerstvolgende drinktafel stond bestuurslid Jan Bijker. Hij gaf ons te kennen om hier maar geen gebruik van te maken.”

Na de actieve voetbalcarrière is Koop nog een aantal jaren trainer geweest bij verschillende clubs waaronder USV. Peter Meijerink benaderde Koop om zijn functie over te nemen in het bestuur. Peter werd voorzitter en Koop nam de senioren portefeuille over. Koop werkt inmiddels 42 jaar bij het Kadaster. Op zijn 55ste verjaardag maakte Koop gebruik van de senioren regeling bij het Kadaster . Sindsdien werkt hij 29,5 uur per week. Het bevalt Koop prima. Samen met zijn vrouw Hetty de maandag vrij om te genieten van een extra vrije dag na het weekend. Met Klaas deelt Koop ook passie voor de motorsport. Samen zijn ze naar diverse circuits geweest om wedstrijden te volgen. Nu volgen ze de wedstrijden op Eurosport. “Gelukkig zendt deze zender alle MotoGP wedstrijden uit!”
KoopKlaas
Klaas en Koop naast elkaar links bovenaan. Elftalfoto 1992.

Trots laat Klaas op de valreep nog twee spelden zien. Een van de KNVB. “Gekregen van de heer Akkerman van de KNVB. Dit naar aanleiding van een jeugdinterland met o.a. Clarence Seedorf.” Op de tweede speld is Klaas nog trotser. “Gekregen van USV toen ik lid van verdienste werd!”

Als ik in de auto zit moet ik glimlachen om de trots waarmee Klaas zijn speldjes showde. Klaas trots mmmm…. lijkt wel de omgekeerde wereld. USV is trots! Trots omdat het zulke leden heeft als de vier generaties Krul. Maar dat maakt het natuurlijk ook wel weer heel mooi dat de club en zijn leden trots op elkaar zijn. Dank jullie wel families Krul, Scheper en Van der Kolk voor jullie inzet aan onze club gegeven. Geldt zowel voor de inzet in het verleden als in het heden. Respect!

Interview: Werner van der Veen

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!