Sfeerimpressie reünie USV 90 jaar

“Dan stroomt er nog heel wat water door de Buldersloot voordat het 2020 is!” dacht ik toen ik een tijd geleden vernam dat Edwin Brinkman, Johan Gerrits, Sander Schaeffer, Bas Chierandjoe en Chiel de Weerd de uitdaging aangingen om zitting te nemen in de jubileumcommissie. Dit om te voorkomen dat het 90-jarige bestaan van USV ongemerkt voorbij zal gaan. En nu heeft het startschot al geklonken. Woensdagavond 15 januari heeft het bestuur in een bijzondere algemene ledenvergadering het jubileumjaar ingeluid. Michiel Smudde trakteerde namens USV de aanwezigen niet alleen op koffie en gebak, maar gaf ook in vogelvlucht de aanwezigen inzicht in de historie van USV. Oude beelden werden getoond maar Michiel wilde niet te veel laten zien omdat hij de bijzondere bijeenkomst van de ledenvergadering kort wilde houden. “Maar a.s. zaterdag…” beloofde Michiel, “zal tijdens de reünie een heus ‘Polygoon’ journaal getoond worden over het 90 jaar bestaan van ons USV.” Ik had mij al opgegeven voor de reünie maar nu begon het echt te kriebelen. In die 25 jaar dat ik nu rondloop bij USV heb ik al van alles meegemaakt en verhalen gehoord over ‘vrogger’ en nu werd de mogelijkheid geboden om het hele verhaal in de vorm van een journaal te zien. “Daar heeft Martine Bisschop veel tijd en energie ingestoken maar het is heel mooi geworden!” kreeg ik al te horen.

Koop Krul, Peter Meijerink, Jan Boschman en Marinus Kremer organiseren de reünie. “Misschien wel leuk wanneer daar een verslag van gemaakt wordt?” opper ik bij de heren. “Een unieke dag met zoveel mensen die USV maken of gemaakt hebben tot wat het nu is. Zonder leden, oud leden en mensen die zich op de ene of andere manier verbonden voelen met de club, zou de 90 jaar niet gevierd kunnen en hoeven worden. Ze zijn het sportieve gezicht en het fundament van de vereniging. De basis voor de vele honderden vrijwilligers die zich in de loop der jaren ingezet hebben voor de club.” Peter glimlacht en kijkt Koop aan. “Een goed plan!” vinden de heren. Ik kijk om mij heen en zie de vele vrijwilligers achter de bar, in de keuken, de bestuursleden, de leden van diverse commissies. Ik hoor Michiel tijdens de vergadering de geplande activiteiten opnoemen die ook gerealiseerd gaan worden en ik stel mij het leger vrijwilligers voor dat nodig is om die plannen te verwezenlijken. “Ze flikken het toch maar weer”, bedenk ik me. Ik vraag mij af of die bereidheid USV typeert. “Is dat iets van de laatste 25 jaar of is het de rode draad die USV vanaf het begin in de genen heeft zitten?” Een mooi onderwerp om tijdens de reünie ter sprake te brengen.

Dat valt echter niet mee. Sterker nog, het is mij niet gelukt om intensieve gesprekken te voeren met aanwezigen. De belangstelling voor de reünie overtrof de stoutste verwachtingen en het was dan ook een drukte van belang. De organisatie had stil gehoopt op zo’n 170 belangstellenden maar meer dan 250 genodigden wisten de weg naar USV te vinden. De drukte en het geroezemoes maakten het onmogelijk om diepgaande vragen te stellen. “Dat wordt het niet!” realiseerde ik me al snel. Gelukkig bepaalden de aanwezigen de sfeer en was dat niet afhankelijk van vragen die ik beantwoord wilde zien. Mooi om te zien was dat de reünie niet alleen oudere mensen heeft aangetrokken. De oudste aanwezige die ik heb gesproken was bijna 88 jaar. Samen met zijn zoon Henri Kamerman was hij gekomen. “Geen ontkomen aan!” lachte Henri. “Hij moest en zou hiernaartoe. Al is het maar een uurtje.” Wilco Ruinemans had zijn vader ook meegenomen. “Mooi om zijn emotie te voelen. Dat raakt mij ook! Zijn blik richting rolstoel zegt genoeg.” Zo zijn er meer oudere mensen die met steun van een familielid zijn gekomen. Verschillende families zijn vertegenwoordigd door twee of drie generaties.

reunie arne

Bijzonder om de verbaasde reacties te horen: “Tjee jij ook hier? Wat fijn om je ook weer eens te zien! Ben ie niet die of die? Tjee man wat ben ie veranderd.” Ogen glanzen en worden vochtig. Daar stond ik tot aan vandaag nooit zo bij stil wanneer ik bij mijn clubje kom, maar nu zie en voel ik wat het betekent en heeft betekend voor mensen. Bewijst maar weer eens dat ‘sport verbroedert’. Helaas krijgen negatieve uitwassen veel te veel aandacht…..maar dit moet je zien, dit moet je voelen. Hier gaat het om. Het gevoel van saamhorigheid. De oude herinneringen die boven komen en die gevoelens een uitweg geven. Ik zie mensen met foto’s aan een tafeltje zitten. Herinneringen worden opgehaald en gedeeld. Ook de organisatie heeft wat dat betreft ook stinkend hun best gedaan. Bestuurskamers waren ingericht als museums. Foto’s, oude USV’ers, mappen met knipsels uit kranten lagen er ter inzage. Jong en oud genoten ervan.

Michiel, onze voorzitter, verwelkomde de aanwezigen en stond stil bij de ontwikkeling van USV. Blij is hij met de groei die onze club doormaakt. Momenteel hebben we 557 leden. De groei is hoofdzakelijk te danken aan de ontwikkeling van het meisjes- en damesvoetbal maar ook nieuwe initiatieven dragen bij aan deze groei. Neem bijvoorbeeld het 7 tegen 7 en wandelvoetbal. “De uitdaging voor de toekomst voor onze club is om ons ook in de breedte verder te ontwikkelen.” In eerste instantie had Michiel zijn wenkbrauwen opgetrokken toen hij de krant opensloeg en in de kop van een artikel over USV de term ‘de derde helft’ wel erg nadrukkelijk benoemd zag. Achteraf is hij er heel blij mee laat hij de aanwezigen weten: “Naar aanleiding van het opstarten van het wandelvoetbal zijn wij benaderd door de Ouderenbond om meer activiteiten te gaan bedenken en te ontwikkelen voor senioren. De commissie die dat op zich heeft genomen wil deze activiteiten onderbrengen in een organisatie die ze ‘de Derde Helft’ noemen. Een knipoog naar de activiteit na een intensieve voetbalwedstrijd waar dan tijd genomen wordt voor gezelligheid en saamhorigheid. Een mooi voorbeeld van wat wij onder groei in de breedte verstaan. Ons prachtige complex kan intensiever gebruikt worden. Het huisvesten van het kinderdagverblijf ‘de Winkies’ is daar ook een mooi voorbeeld van. USV is een sociaal bewogen vereniging en heeft de intentie om in onze samenleving dat aspect meer op de voorgrond te plaatsen.”  

Dat het al die 90 jaar niet alleen rozengeur en maneschijn is geweest kwam ook deze dag tot uiting. Michiel liet ons weten dat een vader van twee van onze jeugdleden afgelopen nacht was overleden. Met een minuut stilte werd stilgestaan bij deze tragische gebeurtenis.  

Ook refereerde de voorzitter nog even aan de benoeming van Bert van Lente tot erelid van de vereniging en de benoeming van Henna Kragt, Hans Wink en Sieme Harreveld tot lid van verdienste.  Mooi was het om te zien tijdens de ledenvergadering dat deze USV helden zich helemaal niet op hun gemak voelden om zo in de picture te staan. Een houding die ik als ‘reporter’ vaker tegenkom bij vrijwilligers. Een vorm van bescheidenheid die deze mensen siert. Toch vind ik het mooi om te zien hoe deze vier kanjers dik verdiend hun onderscheiding opgespeld kregen. Symbolisch vertegenwoordigen ze, in mijn ogen, ook al die andere mensen die zich inzetten of hebben ingezet voor onze club.

Tijd voor het ‘Polygoon’ journaal. Ondanks dat het geluid overstemd werd door het geroezemoes in de kantine, was het een waar genoegen om de beelden en filmmomenten te bekijken. Dat het een meesterwerkje van Martine is geworden moge duidelijk zijn. Dat ze er niet alleen voor stond laat Martine ons op haar website weten. Haar zoon Kevin, Marcel van Saltbommel, Wessel Huzen en Edwin Brinkman zijn van onschatbare waarde geweest in dit project. Zonder hun bijdragen en input was het niet gelukt. Van het journaal bestaan twee versies. Een korte en een langere. Voor de liefhebber zijn ze op YouTube te bewonderen. Zie onder aan deze bijdrage.

Marcel en Martine legden ook de reünie op de gevoelige plaat vast. Marcel verzorgt de fotografie terwijl Martine filmbeelden maakt. Marcel wil ook nu weer foto’s beschikbaar stellen voor dit verslag. Tijdens de reünie was het ook mogelijk om in te schrijven op het retroshirt. Het is een shirt uit de jaren ‘80 en vindt al gretig aftrek. In de loop van de middag hadden zich al zoveel belangstellenden gemeld dat het minimale aantal om tot productie over te gaan al ruim was overschreden. Dat verbaast mij niet. Het is een mooi shirt. Vooral de jongeren hoor ik met verbazing en enthousiasme spreken over het kraagje. Zo kennen zij de shirtjes niet meer. Ook de prijs van € 34,90 is aantrekkelijk voor zo’n mooi shirt. Liefhebbers die nog niet besteld hebben, hoeven niet te treuren. Inschrijven kan nog steeds. De introductie van een ander initiatief trok veel belangstelling. USV krijgt namelijk een Wall of Fame. Dit initiatief is tweeledig. De Wall of Fame laat zien hoe de achterban en USV verbonden zijn met elkaar door de persoonlijke boodschappen van leden, supporters en betrokkenen die op de bordjes komen te staan. Bordjes die voorzien worden van een persoonlijke tekst. De actie werd kracht bijgezet door een enthousiast team vrijwilligers dat persoonlijk de aanwezigen benaderde om hen de gelegenheid te bieden een bordje te bestellen. Annemiek Klein, Petra Massier, Steven Massier, Chiel de Weerd en Frank Kuiper waren er maar druk mee. Met succes. Het enthousiasme van dit team vond zijn weerklank bij de mensen in de zaal en resulteerde in de verkoop van veel bordjes. Aan het einde van de middag stond de teller al op ruim honderdtwintig bestelde bordjes. De opbrengst komt ten goede aan de nieuwe- en de te verbouwen kleedkamers. Mocht je dit lezen en niet in de gelegenheid zijn geweest een bordje te bestellen….niet getreurd…. De mogelijkheid om een bordje voor de Wall of Fame te bestellen bestaat nog steeds. Ga hiervoor naar https://usv.panelprint.nl.

Zoals gezegd maakten de foto’s en andere artikelen de tongen los. Toen ik in de bestuurskamer zat ontmoette ik leden/oud leden waar ik nu in alle rust mee kon praten. Een man van in de tachtig die speciaal uit Holten was gekomen om bij de reünie aanwezig te zijn. Elke zondag kijkt hij nog steeds hoe USV het heeft gedaan. Soms komt hij nog bij thuiswedstrijden en toen USV nog ingedeeld was bij ploegen in Twenteland bezocht hij ook regelmatig uitwedstrijden. “Weet je wel dat USV in de tijd dat ze aan de Paltheweg voetbalden een fantastisch mooi veld had. Je kon er bijna altijd spelen.” Andere belangstellenden kwamen bij ons staan. “Weet je hoe dat kwam?” vroeg een ander. “Takkenbossen en daarop een dikke laag aarde en daarop het gras. Het water werd afgevoerd naar een speciaal daarvoor gegraven sloot langs het veld.” De toehoorders knikten instemmend. “Wanneer je over het veld liep voelde het aan alsof het veerde.” voegde iemand toe. “We trainden zelfs wanneer er zo’n pak sneeuw lag!” Minimaal 50 cm schatte ik in, kijkend naar de handgebaren. De pakken sneeuw met de beleving daarbij zijn niet meer te vergelijken met tegenwoordig. Er is veel veranderd.

reunie Karla

Vol enthousiasme werd er over de diverse locaties gepraat waar USV velden heeft gehad. Aan de Dommelerdijk (nu Backxlaan), achter de openbare school, daar waar nu de BAM zit, bij het zwembad en natuurlijk de Paltheweg. “Weet je nog wel dat we altijd gingen kijken bij Huzen van café de Unie hoe de opstelling voor zondag eruitzag?” Ik hoorde hoe in die tijd (jaren 1950/60) niet de trainer maar een commissie van wijze mannen bepaalden wie er speelden. “We waren ingedeeld in een competitie met veel clubs uit Oost-Drenthe. USV kreeg al gauw een reputatie. “De clubs belden elkaar op om de ontvangende verenigingen voor te bereiden op de invasie”, weet iemand zich te herinneren. “Zorg dat je voldoende gehaktballen, bier en berenburg in huis hebt!” was het advies dat ze elkaar gaven. Wanneer je de oudere generatie hoort praten besef je pas wat voor een waarde een vereniging heeft of kan hebben. Op Facebook deelt onze voorzitter nog een mooie anekdote die typerend voor de sfeer is. “Goh” zegt een bezoeker tegen Michiel. “Goh leuk, ik kom mijn voetbalmaatjes van de jaren 1945/1950 hier weer voor het eerst tegen. Wat zijn ze oud geworden!” Hij pakt vervolgens zijn rollator en schuifelt de bomvolle kantine weer in. Hij roept Michiel nog na: “Ik heb mijn vrouw geappt dat ik veel later thuiskom!” De gesprekken met jongeren zijn heel anders. Nieuwsgierig vraag ik mij af hoe zij er over vijftig jaar instaan. Hun betrokkenheid bij de vereniging is groot en duidelijk zichtbaar. Ze zijn speler, leider, trainer, zitten in een bestuur of commissie. Zullen ze later anders terugkijken naar deze periode? Zich dan pas beseffen hoe mooi de huidige samenwerking binnen USV was? Er met weemoed aan terugdenken? De vriendschappen die zijn ontstaan. Zo mooi om te zien dat de tijd daar niet tussen kan komen. Al heb je elkaar jaren niet gezien. Het moment van herkenning roept een scala aan herinneringen op. Ook de tijdsbeleving zal dan anders voor hen zijn. Ook hierover hoorde ik een mooie anekdote. Op Twitter stond een reactie van de  ouders van een jonge USV’er die bij de kabouters voetbalt: 90 jaar oud USV? Toen waren de dino’s nog maar net weg!” Hoe bijzonder de beleving van zo’n kind is ten opzichte van een 80-plusser die de oprichting van USV zowat heeft meegemaakt. Hoezo is tijd betrekkelijk?

De aansluitende receptie was ook een mooie ervaring. Ondanks dat deze bijdrage gericht is op de reünie kan ik niet aan een memorabel moment voorbijgaan. Dat moment vind ik zo typerend voor USV. De Supportersvereniging vroeg het woord in de persoon van hun nieuwe voorzitter Rudger Jan Vogelzang. Rudger Jan bekende dat hij best zenuwachtig was. “Nog nooit zo’n grote menigte toegesproken!” Ga er maar aanstaan….maar wel doen hè! Met enkele gevatte kwinkslagen overwon Rudger Jan zijn zenuwen en met mooie woorden feliciteerde hij USV met het jubileum en overhandigde namens de Supportersvereniging een cheque van € 10.000,00! Ja je leest het goed……..tienduizend euro! Een gebaar dat een spontaan en enthousiast applaus opriep. Dit gebaar laat weer eens zien dat de Supportersvereniging er voor de hele club is. Met de te verwachten verbouwing op komst, een mooie opsteker voor de jubilaris. Op naar de 100 jaar USV! Maar eerst van dit jubileumjaar genieten. Stap voor stap, seizoen voor seizoen en jaar voor jaar.  

Korte versie film:                      https://youtu.be/qHNkaC0_b-E
Lange versie film:                     https://youtu.be/P07irseYxls
Fotoalbum:                               https://myalbum.com/album/AEGTm3dGnrtD

Verslag: Werner van der Veen

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!