Droog.

We waren in Zeeland. Op Walcheren. Net als bijna 30 jaar geleden. Toen met 4 kinderen. De speeltuin annex cafetaria in Biggekerke ligt er nog net zo bij. Toen zo een halve dag zoet mee. Nu in 5 minuten afgevinkt op het lijstje. Ook de invasietank in Westkapelle weet van geen wijken. Als rotsvast baken van herwonnen Zeeuwse vrijheid. Zonder kroost dat het ijzeren oorlogsvoertuig verwart met een klimtoestel, valt ook deze attractie snel af te vinken. Dus meer tijd voor andere Zeeuwse bezienswaardigheden. Daar gaan we.

Op de fiets vanaf standplaats Middelburg richting Domburg kom je vanzelf langs het veld van de 2e klasser uit de badplaats. De ruime parkeerplaats is stoffig en verlaten. Distels steken er de kop op. Pal naast de zittribune is een keurige statribune gebouwd. Daar weer naast bij de cornervlag staat de kantine. Het veld is op veel plekken vaalgeel van kleur. Dor. De club is pas gefuseerd met Oostkapelle en stond bij het staken van het seizoen netjes boven in de middenmoot.

We zijn in Zoutelande. Ja, je weet wel. Van dat oude strandhuis. Waar je grijze wolken zag. Waar je blij bent dat je hier bent, ja hier bent. Daar dus. Tussen vakantiepark Het Kustlicht en de Jumbo ligt sportpark Den Hoge Hilt, thuishaven van De Meeuwen. Ook een 2e klasser. Het ziet er vrij nieuw uit met een opvallende constructie boven de tribune. Het veld is rijp voor opname op de intensive care. Compleet door de zon geblakerd. Zo droog als gort.

De Meeuwen: Het veld is rijp voor opname op de intensive care. Compleet door de zon geblakerd. 

Een eindje het binnenland in. Welkom in Koudekerke. Iets buiten het centrum – lees kerk – ligt De Stoofwei. VCK is een topper in de 3e klasse en bijna volledig aan het zicht onttrokken door bomen en struikgewas. Het oefenveld kan de vergelijking met een hooiland moeiteloos doorstaan. Een schril contrast met het hoofdveld. Een groene oase. Verreweg het beste wat we tot nu toe hebben gezien. Maar wacht even. De lijnen staan er wel heel strak op. Struiken opzij, nog wat dichterbij. Zie je wel. ’t Is kunstgras. Koudekerke speelt op kunstgras. Mmmm…

VCK: ’t Is kunstgras. Koudekerke speelt op kunstgras. Mmmm…

Als de klok van Arnemuiden….Toen bruiloften nog aan lange tafels werden gevierd, bezwete obers sleepten met bladen bier en de feestgangers werden getrakteerd op sigaretten en sigaren, was deze smartlap vaste prik. Inhaken maar. Bij de toren met die klok stapt een man in onberispelijk zwart pak en wit overhemd op zijn fiets. Hij kijkt ernstig. Dit moet de dominee zijn en anders toch zeker de chef-ouderling. Een vriendelijke groet blijft onbeantwoord. Kennelijk nog in hogere sferen. Arnemuiden deed het sportief weleens veel beter dan afgelopen jaargang. De rood/gelen stonden bij de ondersten in de 2e klasse. Aan de tribunekant zit een hele slechte plek in de grasmat, maar voor de rest lijkt het er aardig mee door te kunnen daar aan de Van Cittersweg.

Aan de uiterste rand van Middelburg is sportpark De Veerse Poort neergekwakt. Langs een doolhof van woonerven volgen we een mannetje van een jaar of 10 in een gifgroen voetbaltenue. Wedden dat ie daar moet trainen. Op de kop van de XXL-parkeerplaats staat de kantine van 4e klasser MZVC en verderop die van Zeelandia Middelburg. Fusieclub en juist afgelopen seizoen met de prestatieteams geswitcht van de zondag naar de zaterdag. Dit verklaart het kelderniveau van het eerste elftal. Tijden veranderen. Voorganger Middelburg was ooit landskampioen bij de amateurs. Het is er winderig, groot en weids. Knus is anders. Rechts ligt een grasveld er haveloos bij. Links in de verte kunstgras. Waar wat jeugd aan de gang is. Rood-wit coronalint klappert in de wind. Een eenzame trainer zeult met een karretje met materialen. Een ouder dropt 2 kinderen en toetert tot straks. Vroeemmm. Het gras op het hoofdveld is lang. Maar wel fris van kleur. En er is een tweede ring met reclameborden. Bij de verhuizing naar dit sportpark is niet op een paar centen gekeken. De voorgevel van het gebouw maakt indruk. In het midden vormt een heuse poort de entree. Stadionallure met een bak van een tribune. Die waarschijnlijk alleen volloopt als de derby tegen de naaste buurman wordt gespeeld. Ik check voetbal.nl. De leden zijn niet aan te slepen. Pak ‘m beet 1.400. Wat een teams. Vooral onder aan de piramide. Ik schat zo in dat het bestuur er handenvol werk heeft. Vrijwilligers, rijouders, wasouders, trainers, omgangsvormen, ambities en niet te vergeten de zoektocht naar het DNA van zo’n joekel van een fusieclub.

Het regent en de wind is nog eens extra aangewakkerd. Wat doe je dan op je laatste vakantiedag? Precies. Stap je op de huurfiets (gewoon eentje met versnelling) en ‘stoemp’ je naar Serooskerke. Daar gauw onder het bladerdak van een dikke beuk bij de grote Johannes. Hier hebben de regendruppels geen kans. Een man van respectabele leeftijd stopt hier en daar wat in een brievenbus. Hij is nieuwsgierig naar het bezoek. Als we de kerk interessant vinden, mogen we wel even in retraite in het praathuisje ernaast. Blijf je meteen droog. Nee dank, dat geloven we wel. Waarna hij vertelt over de onderwaterzetting van het dorp door de Duitsers. Niet die van nu met hun campers. Die van toen met hun tanks. Linksaf schreeuwt eethuis het Centrum om een flinke lik verf, maar we gaan de andere kant op. Het getrainde oog ziet een paar lichtmasten boven het groen uitsteken. Die wijzen de weg. Voorbij de brandweer en de begraafplaats rechtsaf. Daar is de vv Serooskerke. Niemand te bekennen. Je kunt zo in de hoek het hoofveld op. Ai…wat ziet dat er abominabel uit. Medelijden met het kleine sproeiertje in de buurt van de middenlijn. Dapper, maar onbegonnen werk. De tribune heeft wel wat. Net zoals dat stuk hoge heg. Maar hoe typisch, de lange zijde aan de overkant ligt helemaal open. Wat voor weer het ook is: daar gaat echt geen hond staan te supporteren. Je hebt het door onkruid (excuses, ik bedoel kruid, je mag tegenwoordig geen onkruid meer zeggen) overwoekerde tegelpad, dan een brede strook pollerig gras, dan het fietspad en daarnaast de N-57, richting Middelburg. Nee, de groenstroken op de begraafplaats liggen er aanzienlijk beter bij dan op sportpark Noordhout. Wel weer een club waarvan de hoofdmacht in de 2e klasse speelt. En goed ook. Want ze stonden op een gedeelde 2e plek. Op zaterdag zijn er 6 seniorenteams op de been. En dat in een dorpje van nog geen 2.000 inwoners.

Serooskerke: Maar hoe typisch, de lange zijde aan de overkant ligt helemaal open. Wat voor weer het ook is: daar gaat echt geen hond staan te supporteren.

Voor wie het nog niet wist. De droogte zorgt voor steeds grotere problemen. Zeeland heeft extreem veel last van het zoetwatertekort. Boeren experimenteren zelfs met het aanvoeren van zoet water per schip. Een duur grapje. Dan snap je dat ze het weinige water niet willen verspillen aan een voetbalveld.

Na een week weg, gauw even langs sportpark Hulsterlanden. Met de verbrande Zeeuwse akkers nog in het achterhoofd, stel ik vast dat de mat er prima bij ligt. Nou, valt tegen hoor…loop er maar eens overheen, hoorde ik meteen iemand brommen. Ah, we zijn weer thuis. Die ehhh…droge opmerking had ik kunnen verwachten

Tekst: Ben Schuurman.

 

 

 

 

Contact met USV

Voetbalvereniging USV
Sportpark Hulsterlanden
Kon. Julianalaan 71
7711 KL Nieuwleusen

Telefoon: 0529 482 633
Email: info[at]unionsv.nl

Lid worden van USV?

Iedereen die graag in verenigingsverband wil voetballen, kan lid worden van USV. Zowel jeugd als senioren, jongens en meiden, dames en heren zijn welkom bij USV met de mooie accommodatie op sportpark Hulsterlanden.

Meer informatie en aanmelden >

Social Media en USV

Voetbalvereniging USV is ook actief op diverse sociale media. Op Facebook kun je lid worden van onze pagina om het laatste nieuws te volgen.

Volg ons op Twitter om op de hoogte te worden gehouden van wedstrijden en ander 'snel' nieuws!